Why did’t you finish the job after bwe lost many good people
It is the same as General Sorayut government

You will not have the same situation like this moment You did’t killed the snake just injour them

What to do now. You can’t start all pver again
You disappoint many good people some died for it

You see Apirug accept Navin + TRT gang Whatgoing to be from now
This is your fall You can do better But you did’t

You are disappointing the King the Thai people from alover the glob

BETWEEN THE LINES
New politics but idea is not so fresh
Published on Jul 3, 2008

The People’s Alliance for Democracy has been flying kites to test the winds, suggesting “new politics” to replace electoral/representative democracy as it believes it is fighting a losing battle to get rid of corrupt politicians.

The inner circle of the street protesters’ group is seriously discussing its ultimate goal and blueprint for a new political scene. No clear ideology or platform has emerged so far.

To many of them, electoral democracy is not the answer to removing corrupt politicians from power. If they managed to force the government of Samak Sundaravej, whom they regard as former prime minister Thaksin Shinawatra’s proxy, to step down and call a new election, the same political faces would win at the polls again, perhaps in higher numbers than before.

Even during the military regime, the People Power Party was able to defeat many other parties in favour with the junta. There’s little doubt about how many members the party would get in the next election to be held while it is in power.

PAD coordinator Suriyasai Katasila came up with the idea of new politics, apparently not his own, suggesting a mixed model to bring lawmakers into parliament. The proportion between elected MPs and selected MPs should be 30:70, he said.

It is not a completely new idea – such a system is currently being run in the Senate where half the 150 members come from elections and the other half are selected by a judge-led panel. Thailand has two kinds of senator: one has a people’s mandate from elections and the other represents the elite.

The idea of new politics has not yet come into wide public discussion but political activists and PAD critics who have been closely following the street protests said the idea of new politics would be a great leap backwards from democracy.

The groups who pushed Suriyasai to float the idea represent the elite. They actually want aristocracy, rather than democracy, to run the country. Like the current Senate, the elite, mostly in the bureaucracy and judicial areas, hope to preserve the right to pick their associates to control politics.

The military coup in September 2006 allowed the elite to swallow half the Senate but failed to take any bite in the Lower House. PAD’s second round of battle is another attempt to take a big stake. Let’s see – perhaps the second bite will be too big to chew.

Thanks for the citation. I realize sources cannot always be named, but when they can it adds a lot of credibility and broadens the scope of the debate.

Be careful with that beer in this heat — you don’t want to fall asleep and miss a posting!

I see the originator has written himself. That leaves me off the hook! Actually, I intentionally left out the name and exact source, as well as most of the translation, in part for confidentiality considerations toward the author and in part because I may be using some of that material in a book in draft on Abuse & Consequences of Lese Majeste laws in Thailand.
I have found that there is a heck of a lot of information on the topic, but it takes a great deal of time to look it up, and most of the ‘good’ material is in Thai.
Speaking of which, I am planning to include comments by Thais specifically on lese majeste and what they think about it. Again, unattributed.

So, this Thammasart teacher, does he/she have a name? I don’t actually care very much who it is, just wondering if he/she is willing to put things on the line, like Chotisak is. (BTW, most professional news organizations are very reluctant – at least in theory – to print ad hominem comments from anonymous sources, so I’m curious where this is from.)

Maybe I am misreading his/her comments, but it doesn’t look like he/she supports freedom of expression, at least for one particular point of view.

Perhaps the excerpts you didn’t post condemn the PAD, Manager website, et al for “proceeding down the same old path to run into another situation like 6 October 1976 such is now being paved”?

If that’s not the case, I’d say that’s a pretty curious reading of history for a Thammasart acharn. Who is beating the ultra-nationalist drum, after all?

The phrase originated from my writings I published online during the 2006 crises leading up to the coup. In those days I posted almost exclusively on the old webboard of the Midnight University group. Unfortunately that webboard had long been closed and I myself haven’t always kept ‘manuscripts’ of what I wrote (many times I posted ‘instant messages’ online without drafts – as in the case of this one you’re reading).

The first post I can find on my computer in which I used the phrase is the following one. But I’m not sure it’s the first time I used. The file is kept under the name “จุดยืน ‘สองไม่เอา’ อีกครั้ง” (on the stanpoint ’song mai aw’ again) I think the content of the post pretty much explains what the phrase means. The file was dated 7 April 2006 but I suspect I used the phrase before. Anyway, here it is (TW in the article refered to Thongchai Winichakul)

ว่าด้วยจุดยืน “ไม่เอาทักษิณ ไม่เอานายกฯพระราชทาน” อีกครั้ง
สมศักดิ์

หมายเหตุ ถ้าขี้เกียจอ่าน ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรใหม่นัก แค่ลองอ่าน 3-4 ย่อหน้าแรก แล้วข้ามไปตอบคำถามที่ 2-3 บรรทัดสุดท้าย

………………………………………….

กลุ่มนักวิชาการ ม.เที่ยงคืน ประชาไท กลุ่มคุณโชติศักดิ์ คุณอุชเชนทร์ คุณกานต์ ….. ฯลฯ ความจริง ผมว่า คนแถวนี้แส่วนใหญ่ และไม่เฉพาะแถวนี้ (คือรวมถึงแถวท่าพระจันทร์ เชียงใหม่ ฯลฯ) ประกาศจุดยืน “สองไม่เอา” กันทั้งนั้น ก็ไม่ทราบว่าอย่าง TW พูดถึง fan club ของผมได้ยังไง

ผมนึกว่า เหตุการณ์ล่าสุดหลังเลือกตั้งน่าจะทำให้เห็นว่า จุดยืนนี้ไม่ viable ผมไม่ใช้คำว่า ถูก หรือ ผิด ล่ะ แต่มันไม่ viable ไม่มีประโยชน์ useless อันที่จริง ผมว่า “จุดยืน” นี้ไม่มีเสียด้วยซ้ำ เพราะในทางปฏิบัติจริงๆ ก็มีแต่จุดยืน “ไม่เอาทักษิณ” เท่านั้น (ในหมู่พวกคุณ) ผมนึกว่า เรื่องนี้น่าจะเห็นๆกันจากเหตุการณ์หลังสุด แต่เห็น TW ก็ยังยืนกรานอยู่ และเพื่อประโยชน์ในการทบทวน ผมจะขอเสนอว่า ทำไมผมเองจึงยืนยัน และยิ่งยืนยัน ในคำวิจารณ์ก่อนหน้านี้ โดยเอาเหตุการณ์หลังสุดมาเปรียบเทียบ

ผมหมายถึง จากเลือกตั้ง 2 เมษา ถึงการประกาศไม่รับตำแหน่งของทักษิณ หลังเข้าเฝ้าที่หัวหิน

จุดยืนของพวกคุณคือ

(1) ทักษิณต้องออกไป ขาดความชอบธรรม (”ไม่เอาทักษิณ”)
(2) นายกฯต้องมาจากการเลือกตั้ง คัดค้านนายกฯพระราชทาน

เอาละ ทีนี้ลองมาดูกัน

ถ้าพวกคุณยืนยัน ยึดมั่นใน (2) จริงๆ พวกคุณก็สมควรที่จะต้องประกาศสนับสนุน หรืออย่างน้อย ยอมรับ สิทธิ ของทักษิณที่จะเป็นนายกฯใช่ไหม? และต้องประนาม คัดค้านใครก็ตาม ที่ปฏิเสธ ไม่ให้เขาเป็น

คือจะอ้างว่า เขาไม่ได้รับเลือกมาไม่ได้ ถ้าคุณหนุนนายกฯจากการเลือกตั้ง ก็คนนี้แหละ ได้มาจากการเลือกตั้งแน่ๆ และการปฏิเสธ เขาที่เกิดขึ้น ก็ต้องควรได้รับการประนาม

แต่จนป่านนี้ ผ่านมาหลายวัน ผมก็ไม่เห็นใครออกมาแสดงท่าทีแบบนี้สักคน ในหมู่กลุ่มคนที่เอ่ยนามข้างต้น รวมทั้ง TW

ทำไม?

หรือพวกคุณประกาศหลักการ (2) ไปยังงั้นเอง?

ผมว่านั่นแหละปัญหาแหละ เพราะที่จริง พวกคุณ locked ตัวเอง อยู่กับ (1) มากกว่า มาแต่ไหนแต่ไร ครั้นทักษิณ ได้รับเลือกตั้งจริงๆ ก็เลยไม่รู้จะทำยังไง ปากก็ประกาศก่อนเลือกตั้งแหละว่า “นายกฯต้องมาจากการเลือกตั้ง” แต่พอมี นายกฯจากการเลือกตั้ง (คือทักษิณ) จริงๆ ก็เงียบกันเป็นเป่าสากหมด มิหนำซ้ำ เมื่อเกิดการปฏิเสธนายกฯจากการเลือกตั้ง โดยอำนาจ ที่ในทางปฏิบัติ คืออำนาจเดียวกับเรื่อง นายกฯพระราชทาน พวกคุณก็ยังเงียบอีก

ผมจึงบอกว่า จริงๆแล้ว ไม่มีหลอก จุดยืน “สองไม่เอา” จริงๆ คือจุดยืน (1) แค่นั้นแหละ

ว่าด้วยการไม่มี candidate, ตัวเลือกที่ 3, Third Term และการ “คำนวนคณิตศาสตร์” ไม่เป็น

TW หาว่าผม arrowgance ที่วิจารณ์แบบนี้ ผมว่า จากย่อหน้าเมื่อครู่ ที่เห็นได้ชัดว่า พวกคุณ ไม่ยอมทำตามสิ่งที่ตัวเองประกาศไว้เอง (2) เพราะ จริงๆพวกคุณ locked อยู่กับ (1) นอกจากเสี่ยงต่อการเป็น พูดอย่างทำอย่าง hypocrite แล้ว ในความเป็นจริง ยืนยันให้เห็นชัดๆเรื่องการ ไม่มี candidate การ “คำนวนไม่เป็น” หรือที่จริงคือ ไม่ยอมคำนวน ของพวกคุณมากกว่า ซึ่งโดยสรุปคือลักษณะ arrogance ในทางการเมืองนั่นแหละ คือ คิดว่า ตัวเอง “สูงส่ง” พอที่จะ ปฏิเสธ ทั้ง 2 พวก (ทั้งๆที่ความจริงไม่มีอะไรของตัวเองพอจะทำอย่างนั้นได้)

ความจริง เรื่อง ไม่มี candidate ของตัวเอง ซึ่งทำให้ไม่มีความหมาย (ไม่ make sense) ที่จะทำตัว “สูงส่ง” ปฏิเสธว่า “ไม่เอาทั้งสองอย่าง” นี่ เห็นๆกันอยู่นะ กรณีอย่าง TW เอง ช่วงหนึ่งที่เคยเสนอว่าให้ สส.มหาชน เป็นนายกฯ ซึ่งถ้าพูดแบบ charitable ก็ต้องบอกว่าเป็นข้อเสนอแบบ weird ถ้าพูดแบบ bluntly ก็ต้องว่า ridiculous

จุดยืน “สองไม่เอา” นี้ ความจริงไม่เคยมี หรือถ้าพูดแบบ charitable อีก ก็ว่า ไม่เคย viable ไม่เคยทำได้จริงๆ เหตุการณ์ระหว่างหลังเลือกตั้ง ถึง ทักษิณถูกทำให้ไม่รับตำแหน่ง ได้พิสูจน์ให้เห็น

จนบัดนี้ ผมก็ไม่เห็นใครในค่าย “สองไม่เอา” ออกมาคัดค้าน การที่ “นายกฯจากการเลือกตั้ง” ไม่ได้เป็นนายกฯ เลย
(ก็เพราะ มีแต่ (1) ข้างต้น นั่นแหละ)

เอานะ สรุปเป็นคำถามอีกที

ถ้าพวกคุณเชื่อมั่นในหลักการ (2) ข้างต้นจริงๆ

ทำไมไม่กี่วันที่ผ่านมา จึงไม่ออกมา ประณาม การปฏิเสธ ไม่ให้ทักษิณ เป็นนายกฯ?

I continued to criticise the ’song mai aw’ standpoint throughout the crises and after the coup. The post I published on 21 September 2006 just after the coup was titled

“นักวิชาการ แอ๊กติวิสต์ “2 ไม่เอา” มีส่วนรับผิดชอบทางการเมือง-ศีลธรรมต่อการรัฐประหารครั้งนี้เพียงใด?”

You can read it on my block at
http://somsakcouppostings.blogspot.com/2006/09/2-1-1-2-half-hearted-10-3.html

How to translate the phrase?

I think Khun Republican was the first to write the phrase transliterally as “song mai aw” right here at NM.

The literal translation is, as you say, “don’t want 2″ or perhaps “2 don’t wants”. I think a more ‘elegant’ one would be ‘2 (Two) Rejections’

In fact even in Thai the phrase is not quite grammatically correct. But there’s an ‘origin’ or a ‘reason’ of sort for it. I, like a lot of contemporary Thai intellectuals on both sides of the current conflicts, used to belong to the CPT led leftist movement, ispired overwhelmingly by Maoism. The movement ‘literature’ (party directives, analysis, even the “disciplines” of the Thai PLA) was full of such phrases “3 ต้อง 5 ไม่”, “4 ดี 5 ร่วม”. That I “invented” such a phrase and it ’sounds familiar’ among Thai political ears was, I suppose, a kind of consequence of this history.

Since, during the past two and a half years, I’ve spent quite ‘large amount’ of my time and energy on these political writtings on line without getting any pay, I sometimes entertain the idea of ‘patent’ the phrase!