ประชาธิปไตยแบบไทยๆ (๓): สังหารหมู่ในสถานศึกษา

เมื่อไม่นานมานี้ทุกคนคงจะได้ยินข่าวเหตุการณ์น่าสลดใจในโรงเรียนมัธยมวินเนนเด็น รัฐวัตเต็มเบิร์ก ในเยอรมนี ซึ่งการสังหารหมู่ครั้งนี้มียอดผู้เสียชีวิตถึง ๑๖ คน เปิดหน้าหนังสือพิมพ์ย้อนกลับไปในรอบสิบปีที่ผ่านมา เราจะพบกับเรื่องราวซ้ำรอยในทำนองนี้อีกจำนวนมาก และมีผู้มีวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานาว่าโศกนาฏกรรมนี้มีแนวโน้มจะเพิ่มจำนวนและทวีความรุนแรงขึ้นทุกวัน อีกทั้งยังแพร่ระบาดไปทั่วทุกมุมโลก ไม่เว้นแม้แต่เอเชียและออสเตรเลีย

ขอหยิบยกเหตุการณ์ที่เป็นข่าวคึกโครมกันมาให้ดูอีกครั้งหนึ่งดังในตารางนะครับ หลายเหตุการณ์กล่าวกันว่าเกิดจากความคับแค้นใจของนักศึกษา บ้างก็เกิดจากนักศึกษาที่สติไม่สมประกอบ บ้างก็เป็นการยึดตัวประกันเพื่อต่อรองกับรัฐบาล จะด้วยเหตุอะไรก็ตามก็เป็นความสูญเสียอันใหญ่หลวงที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นกับผู้บริสุทธิ์ในสถานศึกษา 

ข้อมูลที่รวบรวมมานี้คงไม่เป็นที่สนใจของคนไทยเท่าใดนักและแถมยังมีผู้วิเคราะห์ให้อีกว่า “โชคดีที่เมืองไทยเป็นเมืองพุทธ มีบวรพระพุทธศาสนาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ อยู่ภายใต้พระบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงไม่มีเหตุการณ์ฆ่าฟันกันรุนแรงอย่างไร้ศีลธรรมอันดีเช่นนี้เกิดขึ้น” พอได้ยินคำกล่าวเช่นนี้แล้วยิ่งชวนให้ฉงนสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่าเมืองไทยเคยมีเหตุอย่างว่าเกิดขึ้นจริงหรือไม่

ผมเชื่อเป็นการส่วนตัวว่าไม่ว่าจะเป็นคนสัญชาติไหน ชาติพันธ์อะไร พูดภาษาอะไร นับถือศาสนาหรือไม่นับถือ ก็มีดีมีร้ายได้เท่าเทียมกันตามเหตุปัจจัย แต่เพื่อจะให้เชื่ออย่างสนิทใจดังที่ได้มีท่านผู้หลักผู้ใหญ่ได้พิเคราะห์มา ก็คงต้องไปหาหลักฐานมาสนับสนุน โดยขอยกคำกล่าวของอดีตนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ ๒๕ นายสมัคร สุนทรเวช มาเป็นเครื่องยืนยัน

พ.ศ. ๒๕๔๙

“๖ ตุลา มีคนตายคนเดียว ไอ้คนนั้นเป็นญวน ผูกคอตายใต้ต้นมะขาม” – พูดถึงเหตุการณ์ ๖ ตุลา ๑๙ ในรายการ สมัคร-ดุสิต คิดตามวัน ทางช่อง ๙

พ.ศ. ๒๕๒๐

“เราสอบไปในภายหลังในธรรมศาสตร์ซึ่งไม่ได้…หนักหนานั้น มีหมาซึ่งถูกฆ่าตายแล้วย่าง หมาตุ๋น หมาสตูว์ เอาอ่างมีตะแกรง หมากรอบทั้งตัวมีมีดเสียบอยู่หลายตัว”

“เราวิเคราะห์ได้ในเวลาต่อมาว่า มีชาติอื่นคือชาติเวียดนามนั้นจำนวนไม่ทราบได้แน่นอน เข้าไปเกี่ยวข้องในกรณีธรรมศาสตร์ แล้วเข้าใจว่าเป็นคนเวียดนามเองที่ถูกฆ่าตาย เพื่อป้องกันไม่ให้มีการชันสูตรและกลายเป็นคนชาติอื่น ซึ่งจะกระทบกระเทือนถึงทางการนั้น คนที่เกี่ยวข้องได้จัดการเผาคนทั้ง ๔ เสีย”

หากคุณผู้อ่านเชื่อถือเอาตามคำพูดของนักการเมืองฝีปากกล้าท่านนี้ก็คงสบายใจได้แล้วนะครับว่าเมืองไทยของเรานั้นมีอะไรดีพิเศษที่ไม่เหมือนที่ไหนและคงภาคภูมิใจไปคุยกับคนชาติอื่นๆ ได้ แต่ถ้าหากท่านไม่เชื่ออย่างคำกล่าวอ้างที่ยกมาก็ลองช่วยกันมาบอกเล่าให้ฟังหน่อยซิครับว่าเหตุการณ์ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ใน พ.ศ.๒๕๑๙ นั้นเป็นอย่างไรกัน ทำไมประวัติศาสตร์ไม่จารึกไว้ให้ชัดเจน สิ่งดีพิเศษที่ไทยมีไม่เหมือนใครไยไม่ช่วยให้นักศึกษาแคล้วคลาดจากภยันตรายได้ และขอทิ้งตารางสีเทานี้ไว้ให้ท่านผู้รู้มาเติมครับ

ภาพและข้อมูลจาก

http://en.wikipedia.org/wiki/School_massacre
http://th.wikiquote.org/wiki/สมัคร_สุนทรเวช

คำอธิบายสำหรับผู้เรียนภาษาไทย (พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒)

โศกนาฏกรรม [โสกะนาดตะกํา, โสกกะนาดตะกํา] วรรณกรรมโดยเฉพาะประเภทละครที่ลงท้ายด้วยความเศร้าหรือไม่สมหวัง ตัวเอกในเรื่องจะตายในที่สุด เช่น เรื่องลิลิตพระลอ สาวเครือฟ้า โรเมโอจูเลียต, โดยปริยายหมายถึงเรื่องราวหรือเหตุการณ์ทั่ว ๆ ไปที่เป็นเรื่องเศร้าสลดใจ เช่น ชีวิตของเขาเป็นเหมือนโศกนาฏกรรมเกิดในตระกูลเศรษฐี แต่สุดท้ายต้องตายอย่างยาจก
โพธิสมภาร บุญบารมีของพระมหากษัตริย์
ฉงน [ฉะหฺงน] สงสัย, ไม่แน่ใจ, แคลงใจ
ฝีปาก คารมของผู้กล่าว, ราชาศัพท์ว่า ฝีพระโอษฐ์
ภยันตราย [พะยันตะราย] ภัยและอันตราย

ประชาธิปไตยแบบไทยๆ (๒):  “หนึ่งปีให้มีนายกฯ สี่คน” หรือ “นายกฯ หนึ่งคนให้อยู่สี่ปี”

เด็กชายคิมหันต์

ผมตรวจการบ้านชิ้นแรกของนักศึกษาปีหนึ่งไป มีคำถามข้อหนึ่งออกจะง่ายดาย ถามถึงอัตราส่วนระหว่างของสองอย่าง คำตอบที่ถูกต้องคือ ๒ แต่นักศึกษาคนหนึ่งใส่คำตอบมาว่า ๑/๒  ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายอย่างมาก ต้องให้คะแนนเป็น ๐ ในข้อนี้ไปเพราะว่าคำถามแบบนี้มันมีคำตอบตายตัว  แต่ถ้าถามว่านายกรัฐมนตรีไทยมีวาระดำรงตำแหน่งได้กี่ปีแล้วเขาใส่เลขสลับกันมา แม้จะฟังดูเป็นเรื่องตลกแต่ผมก็คงอาจพิจารณาให้คะแนนเขาบ้าง  ไม่เชื่อมาดูข้อมูลที่จะเล่าต่อไปนี้ซิครับว่า  “หนึ่งปีให้มีนายกฯ สี่คน” หรือ “นายกฯ หนึ่งคนให้อยู่สี่ปี” กันแน่

[Click on images for full size.]

หลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ นายกรัฐมนตรีตลอดกาล จอมพลแปลก ตกเป็นผู้ต้องหาคดีอาชญากรสงคราม อำนาจจึงหวนกลับมาสู่ประชนชนอีกครั้งหนึ่งโดยการเลือกตั้ง เมื่อวันที่ ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๔๘๙ ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกในรอบเกือบแปดปี  ปรากฏว่าเมื่อเสร็จศึกสงครามแล้วเสรีไทยที่นำชัยมาสู่ประเทศชาตินั้นกลับแตกคอกันเสียเอง และนำมาซึ่งความวุ่นวายทางการเมืองที่มีนายกรัฐมนตรีถึง ๔ คนในปีเดียว ในปีเดียวกันนี้เองพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดและยังดำเนินการอยู่ของไทยและเก่าแก่เป็นอันดับสองในเอเชียรองจากพรรคก๊กมินตั๋งในจีนและไต้หวันเท่านั้นได้ก่อตั้งขึ้น โดยจุดประสงค์เริ่มแรกเพื่อคานอำนาจของนายปรีดี พนมยงค์ เท่านั้น

มีผู้กล่าวว่าวงล้อประวัติศาสตร์มักหมุนเวียนกลับมาในตำแหน่งเดิมๆ เป็นวัฏจักร ในปี พ.ศ. ๒๔๘๙ ฝ่ายนิยมปรีดีและไม่นิยมปรีดีได้นายกฯไปฝ่ายละสองเก้าอี้ หกทศวรรษผ่านไปถึงยุค พ.ศ. ๒๕๕๑ เสื้อเหลืองและเสื้อแดงผลัดกันครองตำแหน่งฝ่ายละสองวาระและพรรคพรรคประชาธิปัตย์ก็ยังเป็นผู้เล่นในเวทีนี้อีก เมื่อไม่มีอำนาจปรีดีให้คานก็คานอำนาจ “ทักษิณ” แล้วกัน แม้ว่ามันคงไม่อาจเทียบได้กับอำนาจ “ปรีดี” ก็ตาม

แม้ว่าวงล้อประวัติศาสตร์จะหมุนกลับมาสู่ตำแหน่งเดิมแต่วงล้อนั้นก็เคลื่อนผ่านไปในหนทางแห่งกาลเวลา ข้อที่แตกต่างกันมีอยู่ว่ายุคสี่นายกฯ พ.ศ. ๒๔๘๙ เริ่มต้นด้วยสงครามโลก และจบลงไปด้วยการรัฐประหารเอาจอมพลคนหน้าเดิมที่ครองประเทศรอบแรกมาเกือบ ๘ ปีแล้วกลับมา  แต่ยุคสี่นายกฯ พ.ศ.๒๕๕๑ เริ่มต้นด้วยการรัฐประหารเสียแล้วและคนหน้าเดิมที่ดำรงตำแหน่งนายกฯ มา ๕ ปีก็ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองและมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก ไม่สามารถกลับมาได้อีกในเร็ววันนี้ เราคงต้องคอยติดตามกันต่อไปนะครับว่ายุคสี่นายกฯ รอบที่สองนี้จะสิ้นสุดลงอย่างไร

ภาพและข้อมูลจาก http://th.wikipedia.org/wiki/รายนามนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย

คำอธิบายสำหรับผู้เรียนภาษาไทย (พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒)

วัฏจักร ช่วงระยะเวลาของเหตุการณ์หรือกิจกรรมชุดหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นและดําเนินติดต่อกันไปอย่างมีระเบียบจนจบลง ณ จุดเริ่มต้นนั้นอีก เช่น วัฏจักรแห่งฤดูกาล วัฏจักรแห่งพืช

สวรรคต [สะหฺวันคด] ไปสู่สวรรค์ ตาย (ใช้ในราชาศัพท์สําหรับพระเจ้าแผ่นดิน สมเด็จพระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระบรมราชินี สมเด็จพระบรมราชชนนี สมเด็จพระยุพราช สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช และพระบรมราชวงศ์ที่ทรงได้รับพระราชทานฉัตร ๗ ชั้น) (มาจากภาษาสันสกฤต สฺวรฺค + คต ว่า ไปสู่สวรรค์)

Please let us know how you find this.  It is, for your reference, by เด็กชายคิมหันต์.

Andrew and Nich

ประชาธิปไตยแบบไทยๆ (๑): ประชาธิปไตยไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว

เด็กชายคิมหันต์

สวัสดีครับคุณผู้อ่านนิวแมนดาลา หลังจากที่ผมได้ติดตามความเคลื่อนไหวทางการเมืองในประเทศไทยจากบล็อกแห่งนี้มาเป็นเวลานาน ก็เริ่มคันไม้คันมืออยากจะแบ่งปันเรื่องราวในมุมมองของคนไทยเป็นภาษาไทยในเว็บนี้บ้าง โดยมีจุดประสงค์สองประการ นอกจากจะให้ข้อมูลที่เป็นเนื้อหาสาระแล้ว ก็ยังจะเป็นสื่อให้ผู้ที่ศึกษาภาษาไทยอยู่ได้เรียนรู้ไปด้วย

สำหรับบทความชุดแรกที่ผมจะเขียนเป็นมุมมองทางประวัติศาสตร์ของการเมืองไทย ซึ่งขอให้ชื่อว่า “ประชาธิปไตยแบบไทยๆ” ในตอนแรกนี้ขอกล่าวถึงโคลงบทหนึ่งของ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล (๒๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๔๖ – ๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๘) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย (พ.ศ. ๒๕๐๐ – พ.ศ. ๒๕๑๒) ที่ว่า

โคลงบทนี้มีอายุราวครึ่งศตวรรษเลยทีเดียว ได้คัดลอกต่อเนื่องกันมาจนมีคำที่แตกต่างกันออกไปบ้าง และเป็นที่กล่าวถึงอยู่เสมอๆ ในวันครูแห่งชาติ ที่หยิบยกขึ้นมาพูดถึงในที่นี้เพราะมีข้อสังเกตบางประการที่น่าสนใจ คงไม่ใช่แต่เพียงการศึกษาอย่างเดียวที่จะเติบโตช้าเช่นกล้วยไม้ ละเมื่อพิจารณาสถานการณ์ทางการเมืองในยุคที่ผู้ประพันธ์รับราชการรับใช้จอมพลมาถึงสามคน ก็จะเห็นได้ชัดเจนทีเดียวว่ามีสิ่งที่เติบโตช้ากว่าการศึกษาอยู่อย่างหนึ่งนั่นคือ การปกครองในระบอบประชาธิปไตยและรัฐธรรมนูญ ซึ่งคงไม่มีฉบับไหนอีกแล้วที่จะใช้เวลาร่างนานเท่ากับ “รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๑๑”

ดังนั้นผมจึงขอดัดแปลงโคลงดังกล่าวมาเปิดประเด็นบทความแรกในนิวแมนดาลาดังนี้

ในภาษาอังกฤษมีคำกล่าวที่ว่า “Rome was not built in one day” โคลง “กล้วยไม้” นี้ก็คงมีความหมายเช่นเดียวกัน สำหรับบทความตอนต่อๆ ไปผมจะได้นำข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์มาขยายความกันต่อไปว่าทำไมประชาธิปไตยของไทยถึงได้โตช้ากันนักหนา

คำอธิบายสำหรับผู้เรียนภาษาไทย (พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒)

คัน อาการที่รู้สึกให้อยากเกา, อาการที่มือหรือปากอยู่ไม่สุข คือ อยากทํา หรือพูดในสิ่งที่ไม่ควร เรียกว่า มือคัน ปากคัน, อาการที่ให้รู้สึกอยากด่า อยากตีเป็นต้น เรียกว่า คันปาก คันมือ คันเท้า

หม่อมหลวง คํานําหน้าชื่อบุตรของหม่อมราชวงศ์

ศตวรรษ [สะตะวัด] รอบ ๑๐๐ ปี

สำหรับในโคลงนั้นเส้นเชื่อมโยงแสดงถึงสัมผัสสระในโคลงสี่สุภาพส่วนคำบังคับเอก ๗ โท ๔ นั้นเน้นไว้ด้วยสี สีแดงบ่งบอกถึงที่เป็นคำเอกหรือคำตาย สีน้ำเงินบ่งบอกถึงคำที่เป็นคำโท “รัฐธรรมนูญ” ในโคลงนี้ต้องอ่านว่า รัด-ถะ-ทำ-นูน เพื่อให้ได้คำตายและจำนวนพยางค์ตามฉันทลักษณ์